هدف این پژوهش، بررسی تاثیر ابعاد ساختار ذهنی حسابرسان بر مراحل حسابرسی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه حسابرسان شاغل در سازمان حسابرسی و موسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی ایران در بازه زمانی پژوهش می باشد که به دلیل نبود آمار رسمی، نامحدود فرض شده است. لذا برای تعیین حجم نمونه از فرمول کوکران با فرض جامعه آماری نامعلوم استفاده گردید. تعداد تقریبی حجم نمونه برابر با 384 نفر می تواند باشد که بسته به سطح مشارکت اعضای جامعه هدف بخش کمی، این نسبت می تواند تغییر کند. با طراحی پرسش نامه ای محقق ساخته، داده های مرتبط با این متغیر جمع آوری شد. برای سنجش مراحل حسابرسی از پرسش نامه ای استاندارد بهره گرفته شد تا ابعاد این سازه به صورت دقیق تری اندازه گیری شود. در نهایت، برای آزمون فرضیه های پژوهش، از مدل سازی معادلات ساختاری با روش حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) استفاده شد. همچنین یافته های ناشی از کسب نتیجه در بخش کمی نشان داد، ساختار ذهنی حسابرسان بر مراحل ارزیابی ریسک، برنامه ریزی، اجرای عملیات و گزارشگری حسابرسی تأثیر مستقیم و معناداری دارد. یافته های این مطالعه می تواند دستاوردها و کاربردهای فراوانی برای تدوین کنندگان مقررات، سیاست گذاران حرفه حسابرسی و سایر نهادهای نظارتی در بازار حسابرسی ایران داشته باشد و به آن ها کمک نماید تا با شناخت بیشتر از مضامین ساختار ذهنی حسابرسان، سازوکارها و قوانینی را در راستای بهبود قضاوت حرفه ای و کیفیت مراحل حسابرسی اتخاذ نمایند.